شعر

                                                      مبارک باد آمد ماه روزه 

رهت‏ خوش باد، ای همراه روزه

شدم بر بام تا مه را ببینم

که بودم من به جان دلخواه روزه

نظر کردم کلاه از سر بیفتاد

سرم را مست کرد آن شاه روزه

مسلمانان، سرم مست است از آن روز

زهی اقبال و بخت و جاه روزه

بجز این ماه، ماهی هست پنهان

نهان چون ترک در خرگاه روزه

بدان مه ره برد آن کس که آید

درین مه خوش به خرمنگان روزه

رخ چون اطلسش گر زرد گردد

بپوشد خلعت از دیباه روزه

دعاها اندرین مه مستجاب است

فلکها را بدرد آه روزه

چو یوسف ملک مصر عشق گیرد

کسی کو صبر کرد در چاه روزه

سحوری کم زن ای نطق و خمش آن

ز روزه خود شوند آگاه روزه

کلیات شمس

دو شعر در باب ماه رمضان

رمضان شهر عشق و عرفان است * * * رمضان بحر فيض و احسان است
رمــضــــان، مــاه عــتــرت و قــرآن * * * گــــاه تــــجديد عهد و پيمان است
رمــضــان امــتــــداد جــــاده نــــور * * * در گذرگاه هــر مــــسلمــان است
رمــضــان چــلچــراغ نـــور افـشان * * * در شبــستان قلــب انـسان است
مـــاه تــحكــيــم آشنـــايــــي هـــا * * * مــاه تعــطيل قــهر و حرمان است
مـــاه شـــب زنــده داري عـشــاق * * * مــاه بــيــدار بــاش وجــدان است
مـــاه اشــك و خـروش و ناله و آه * * * راه برگــشت هــر پــشيمان است
مــــاه آســـايــش قــلــوب بــشــر * * * مــاه پــالايــش تـــن و جــان است
مــــاه تــسليــم در بــــر خـــالـــق * * * مــاه تــمريــن كــار نــيـكــان است
رمضــان چــشمــه عـطــاي خـــدا * * * ماه عفو و گذشت و غفــران است
رمــضــان رهــنـــمــا و راه گــشــا * * * بهــر گــم گـشتگان حـيــران است
رمــضــان شــاخساري از طــوبـي * * * غرفه اي از بــهشـت رضوان است
رمــضــان بــارگــــاه (بــســم ا...) * * * جلــوگاه (رحيـم) و (رحمان) است
مــاه تـــحصيــل دانــش و تــقــوي * * * گــاه تــطهـيــر و راه ايــمـان است
مــــاه اكـــرام عـــتــرت و قـــــرآن * * * مــــاه اطفــــاء نــــار نــيــران است
عيــــد مســعــود زاد روز حــســن * * * روز پــر فــيــض نــيــمــه آن است
شــب قــدرش ســلام بــر مــهدي * * * تــا بــه فـجرش كه نور باران است
مـــغــرب آفــتــاب عــمــر عــلـــي * * * مشــرق مــــاهتــــاب قــرآن است
در چــنين مه كه انس و جان يارب * * * بر سر سفــره تــو مــهــمـان است
نظـــري ســوي دردمنــدان كــــن * * * اي كــه نــامـت شفا و درمان است
بــــارالــها بــــه درگــه كــــرمـــت * * * سائــل خــستــه دل فـراوان است
كشــــور مــــا بــهشت زهــرا شد * * * بس كــه پــر لاله خــاك ايران است
اي خــــــدا آرزوي ايــــــن امـــــت * * * جشــن پــيــروزي شــهيــدان است
واي بــر حـال آن كسي كه حسان * * * خــصــم قــرآن و يـار شيطان است

ادامه مطلب

روزه در شعر حافظ

                                                 ماه رمضان در اشعار حافظ

روزه هرچندكه مهمان عزيزاست اي دل

صحبتش موهبتي دان و شدن  انعامي

ماه شعبان منه ازدست قدح كاين خورشيد

از نظر  تا  شب  عيد  رمضان  خواهد  شد

زان مي عشق كران پخته شود هرخامي

گر چه ماه رمضان  است  بياور  جامي

زان باده كه در ميكده عشق فروشند

ما را دو سه پيمانه بده گو رمضان باش

ساقي  بيار باده  كه ماه صيام  رفت

در ده قدح كه موسم ناموس و نام رفت

روزه يك سو شد و عيد آمد و دلها برخاست

مي زخمخانه به جوش آمده مي بايد خواست

یا ترك فلك خوان روزه غارت كرد

هلال  عيد به دو قدح اسارت كرد

ثواب روزه و حج قبول آنكس برد

كه خاك ميكده عشق را زيارت كرد

چه مبارك سحري بود و چه فرخنده شبي

آن شب قدر كزين تازه براتم دادند

در شب قدر ار صبوحي كرده ام عيبم مكن

سر خوش آمد يار و جامي بر كنار طاق بود

شب قدر است و طي شد نامه هجر

سلام فيه حتي مطلع الفجر 

آن شب قدري كه گويند اهل خلوت امشب است

يارب اين تأثير دولت از كدامين كوكب است

حافظ منشين بي مي و معشوقه زماني

كه ايام گل و ياسمن و عيد صيام است